فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ وى را « 1 » نجات داديم و كسهاى وى را « 6 » مگر زن وى را « 7 » ، كه تقدير كرديم كه وى از ماندگان بود در هلاكت ، وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ و بارانيديم بر ايشان بارانى و بد بارانى به حقّ وعيدكردگان به عقوبت . ( 57 - 58 ) قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بگو يا محمد سپاس مر خداى را تعالى به هلاك كردن دشمنان ، و رهانيدن دوستان ، وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى و درود بر پيامبران ، و گرويدگان « 2 » گزيدگان ، آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ ا خداى تعالى بهتر يا آنچه « 3 » شريك مىآرند از بتان . ( 59 ) أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ا كه آفريد زمين و آسمان را ، وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً و فرستاد مر شما را از آسمان آب باران را فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ برويانيد به وى بوستانهاى با رنگهاى الوان را ، ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها نبود مر شما را توانايى آنك برو [ يا ] نيديتى آن درختان را . أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ا خداى ديگر است با اللّه ، بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ بلك « 4 » ايشان قومىاند « 5 » كه مىكيبند از راه . ( 60 ) أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً يا كى كرد مر زمين را جايگاه قرار ، وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً و پديد آورد در ميان وى جويهاى بسيار ، وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ و پديد آورد بر وى كوههاى استوار ، وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً و پديد آورد ميان درياى خوش و درياى شور مانعى به كمال اقتدار أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ا خداى ديگر است با خداوند آفريدگار ، بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ بلك « 8 » ايشانند همه نادانان به

--> ( 1 ) - ن : ورا . ( 2 ) - ن و ت : گروندگان . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن : بل كه . ( 5 ) - اصل : قوم . ( 6 ) - ن : ورا . ( 7 ) - ن : ورا . ( 8 ) - ن : بل كه .